Wortelknobbelaaltjes zijn een groot probleem in de biologische kasteelt van groenten zoals komkommer en tomaat. De meeste gewassen zijn waardplant en er zijn weinig perioden dat de grond braak ligt. Op dit moment is stomen de meest effectieve manier om de aaltjes weg te krijgen of hun aantal te verminderen. Nadeel is dat stomen erg duur is en dat het bovendien al het leven in de grond doodt, wat niet goed past bij biologische teelt.
Een andere mogelijkheid is biofumigatie, waarbij planten in de grond worden gewerkt die stoffen bevatten om aaltjes te doden. Onderzoek laat zien dat ondergewerkte mosterdplanten een groot deel van de aaltjes doodt als de grond tegelijk is afgedekt met folie. De vraag is wel of deze methode werkbaar is in de praktijk, omdat het zeer veel arbeid vraagt. Bovendien duurt het een aantal dagen langer, voordat een nieuw gewas de grond in kan. Onderzoekers gaan nog andere kruisbloemigen testen die wellicht beter werken.
Bij een test met natuurlijke middelen tegen de aaltjes komt een aantal middelen positief uit een potproef naar voren, maar in de veldproef is geen resultaat gevonden. De onderzoekers gaan de middelen nog verder testen.
Nog een andere methode is onderzaai van afrikaantjes. In potproeven gingen die de vermeerdering van aaltjes tegen. In de veldproef vielen de resultaten tegen, omdat de planten slecht opkwamen. Onder het gewas krijgen ze te weinig water en licht. Composten in de strijd tegen aaltjes werkten niet.
Dan is er nog de bestrijding van de aaltjes met Pasteuria penetrans, een bacterie dat de aal doodt. Punt hiermee is dat er verschillende soorten zijn, net zoals er verschillende soorten wortelknobelaaltjes zijn. Iedere pasteuriabacterie werkt alleen bij een specifiek wortelknobbelaaltje. De geteste bacterie blijkt alleen effectief te zijn in de wortelknobbelaal van chrysant. De onderzoekers gaan nu (inter)nationaal op zoek naar andere soorten.
Bron: www.syscope.nl